Günümüz insanı neden daha az sevişiyor?

İnsanların yüzde 1'i ile 3'ü arasında bir oranının aseksüel olduğu tahmin ediliyor. Bu insanlar kimseye karşı cinsel çekim hissetmiyor. Yıllardır kocası da dahil olmak üzere kimseyle birlikte olmak istemeyen Stacey, yaşadıklarını BBC'ye yazdı:

Eklenme: 08 Ekim 2017 11:03 - Güncelleme: 08 Ekim 2017 11:30

Çok uzun bir zaman boyunca fiziksel veya zihinsel açıdan bir sorunumun olduğunu, insanlarla seks yapmak istememenin normal olmadığını düşünüyordum.

Arkadaşlarım erkek arkadaşlarından veya yatağa atmak istediği ünlülerden bahsederken ben kimseyle ilgili cinsel fanteziler kuramıyordum.

20'li yaşlarımın başında bunun farkına vardıysam da "garip biri olduğumu" düşünmemeleri için bunu kimseye anlatamadım.

Aseksüellik geniş bir yelpaze ve ben başkalarına karşı cinsel çekim hissetmesem de fazlasıyla romantik çekim hissedebiliyorum.

Şimdi kocam olan erkek arkadaşımla 19 yaşında tanışmıştım ve o zaman aseksüelliğin ne olduğunu bilmiyordum. Bu yüzden bende bir sorun olduğunu düşünüyordum.

Kendime, "Bu adama tamamen aşığım, evlilik teklif ederse kesinlikle evlenmek isterim çünkü hayatımın geri kalanını onunla geçirmek istiyorum, o zaman niye onunla birlikte olmak istemiyorum? Bu çılgınlık" diyordum.

Bazı şeyleri birlikte keşfettiğimiz bir yolculuğa çıktım. O ise bana, "Sana aşığım, gerektiği kadar beklerim" diyordu.

Beni gerçekten destekledi ve istemediğim hiçbir şey yapmaya zorlamadı beni.

Toplumsal normlar bir ilişkinin ileriki evrelerinde seks ve çocukların olması gerektiğini öne sürüyor, bütün arkadaşlarım da evlenip çocuk yapıyordu.

Ben de "Aman Tanrım, kocamdan çocuk yapmam bekleniyor" diye düşünüyordum.
Porno zararlı mı?
Günümüz insanı neden daha az sevişiyor?
Cinsel isteksizlik sorunu olan kadınlar

'Kabuslar görmeye başladım'
Kocamın benimle aynı görünüşe sahip biriyle birlikte olduğuna dair kabuslar görmeye başladım. Bir aşamadan sonra kuruntularım katlanılamaz hale geldi.

O zaman, "Bunu çözmem lazım, nelerin döndüğünü anlamam gerek" diye düşündüm. O zamanlar 27- 28 yaşındaydım.

O noktada düşük cinsel arzunun tıbbi nedenlerini internette aramak gibi devasa bir hata yaptım. Gerçekten çok büyük bir hataydı.

Nedenler arasında bir yanda düşük hormon seviyeleri gibi kolayca tedavi edilebilen sorunlar varken, diğer yanda beyin tümörleri vardı.

"Hayır, olamaz, beyin tümöründen öleceğim" diye düşünmeye başlamıştım.

Doktora gittim ve "Bana doğruları söyle doktor, durum ciddi mi? Ölecek miyim?" diye sordum.

Doktorum ise "Sakin ol, muhtemelen sadece aseksüelsindir" dedi.

"O da ne?" dedim.

Beni bazı internet sitelerine yönlendirdi ve tıpkı kendim gibi insanlarla tanıştım, çok heyecan vericiydi.

O zamana kadar "aseksüel" terimini hiç duymamıştım.

Biraz daha araştırma yaptıktan sonra kendimi daha rahat hissettim, kocamla bu konuyu konuştum ve "Bu tanımlama, bazı ihtimalleri tamamen yok ediyor" dedim.

Onun yanıtı ise, "Böyle olduğunu tahmin ediyordum, o yüzden sorun değil" oldu.

Müthiş bir insan ve çok anlayışlı. Bunun benim ışıltılı kişiliğimden kaynaklandığını ve "Bunu elimden kaçırmamalıyım" dediğini düşünmek hoşuma gidiyor.

Çoğu insanın "azgınlık" olarak tarif edeceği hissi ben hiç yaşamadım. O hissin binde birini hissettiğim anlar olduysa eğer, o anda kaşımam gereken küçük bir kaşıntı olduğunu hissediyordum.

Benim için arzu duymaktansa daha biyolojik bir süreçti, size herhangi bir anlam ifade ediyor mu bilmiyorum. Buna diğer insanları dahil etmek istemiyordum, kocamı bile.

Daha çok "Iyy, böyle bir his var, bununla başa çıkmam lazım" gibiydi.

Neredeyse kendimi bu histen ayırıyordum.

BBC TÜRKÇE