9 yaşında annesini kaybeden isim, o dönemde yaşadıklarını ise şu ifadelerle anlattı:
Çok zor zamanlardı. Şimdi daha mantıklı bir yerden dönüp o küçük kız çocuğuna bakabiliyorum. Ama o dönem ailem bana terapi desteği aldırdı çünkü bu durumu reddettim. Bir savunma mekanizması oluşturdum. O kayıptan sonra “Anne” bile demedim. Kendimle savaştığım zamanlarım oldu. Ama ailem bana çok destekti. Babam özellikle... Bütün kayıplarıma rağmen şu hayatta bir daha dünyaya gelsem yine o babanın evladı olmak, yine o aileye doğmak isterim. Çünkü her çocuk bu kadar şanssız olup bu kadar da şanslı olamayabiliyor. Çocukluğumu çok yaşayamadım. Erken büyümek zorunda kaldım. Hasta bir ebeveynin olduğu bir evde büyümek bir çocuğu çok garip etkiliyor.
