Atom bombası veya kimyasal bir silahı imal edebilecek teknolojiye sahip terör örgütü olabilmesi mümkün değildir. Bunu ancak “büyük bir devlet”ten “bir şekilde” elde etmesi gereklidir.

Terörist ya “satın alacak”, ya “çalacak” ya da kendisine “gönüllü” olarak verilecektir.

Ülkemizde “En Büyük Korku” ismiyle gösterilen (The Sum of All Fears, 2002) film bu konuyu işleyen bir romandan uyarlamadır.

Terörün “kaynağını” ve “evrenselliğini” göstermekle birlikte, beklenmedik bir anda “kaynağını” da nasıl vurabileceğini çarpıcı bir şekilde anlatmaktadır.

Filmde anlatılan olay şöyledir: Silah envanterini sayan ABD ordu yetkilileri nükleer silah deposundan iki tane bombanın eksildiğini fark ederler. Bu bombalar öyle kocaman füzeler değildir. Kolayca taşınabilen “piknik tipi” bombalardır.

Olay araştırıldığında bunların çalınmadığı, aslında “birileri”nin direktifiyle “el altından” kendilerinin “desteklediği” “bir gruba” teslim edildiği anlaşılır. Ancak bunların takibinde bir aksilik olmuş, şu anda nerede oldukları bilinmemektedir.

Çünkü; bu bombalar kaybolduktan sonra başka “biri”ne satılmış, derken birkaç el değiştirmeden sonra ABD%u2019de eylem yapmak isteyen “diğerleri”nin eline geçmiştir ve ülkeye gizlice sokularak başkanın da bulunduğu bir sırada stadyumda patlatılır.

Silahın da terörün de savaşın da aynı kaynaktan doğması kaçınılmazdır. Terör ve savaş olmadan silah üretmenin anlamı ve kazancı olamayacaktır.

Aslında filmde anlatılan olay ABD%u2019nin Irak%u2019ı işgal etme gerekçesiyle paralellik göstermektedir.

Hatırlayalım; başta başkanları olmak üzere ABD yetkilileri sürekli olarak Irak%u2019ta “nükleer” ve “kimyasal” silah olduğunu iddia ediyorlardı. Her ne kadar uluslararası kuruluşlar “gittik, inceledik, yok öyle bir şeyler” dedikçe, “var, var biz biliyoruz da konuşuyoruz” mealinden açıklamalar yapıyorlardı.

Kimsenin görüp bulamadığı halde ısrarla var demelerinin nedeni acaba ne olabilirdi? İran-Irak savaşı sırasında Saddam%u2019ın destekçisi ve hamisi olan ABD, o zamanlar verdiği “nükleer ve kimyasal” silahların akıbetini mi merak ediyordu?

Öyle ya; savaş bu, o kargaşada bunlar İran%u2019ın eline geçmiş olabilir veya dahili grupların kontrolünde kalmış olabilirdi.

Sonrasında da kimlere, nerelere gittiğini bulmak oldukça zorlaşıyordu.

Bir de bakmışsın ki eski dost, yeni düşman Taliban%u2019ın eline geçivermiş.

Elden ne gelir, âlem “Global” olmuş bir kere!